Bir Zamanlar Biz de Gençtik!

Author: furkan.zengin | Date: September 17, 2026

Danışman Öğretim Üyesi: Prof. Dr. Gökhan Arslan

Tıp Öğrencisi: Zeynep Hande Emiroğlu

Ekip Üyeleri: Baran Eroğlu, Fadime Elif Akpınarlı, Fatima Rasulzade, Furkan Ensar Erdoğan, Hayat Bilge Dursun, İclal Şeker, Mustafa Uyanık, Öykü Edinsel, Yaren Ocak, Zehra Köse, Zeynep Kablan, Zeynep İrem Öztürk

Amaç:“Bir Zamanlar Biz de Gençtik!” projesi, huzurevinde yaşayan yaşlı bireylerin sosyal etkileşim ve psikososyal destek gereksinimlerine yanıt vermeyi, yalnızlık ve sosyal izolasyonun azaltılmasına katkı sağlamayı amaçlayan yerel/bölgesel düzeyde bir sosyal destek projesidir. Türkiye’de yaşlı nüfus giderek artmakta; huzurevinde kalan yaşlı bireylerde sosyal etkileşim, duygusal destek ve psikososyal iyilik hâlinin korunması daha önemli olmaktadır. Bu doğrultuda proje, yaşlı bireylerle birebir ve grup etkileşimi kurmayı, kuşaklar arası dayanışmayı güçlendirmeyi ve tıp öğrencilerinin yaşlı bireylerle iletişim, empati ve geriatri farkındalığını geliştirmeyi hedeflemiştir.

Süreç: Proje süreci 22 Aralık 2025’te yapılan ilk toplantı ve görev dağılımı ile başlamıştır. Ardından kermes için ürünler hazırlanmış, poster çalışması yapılmış ve 17 Şubat 2026’da kermeste proje tanıtımıyla birlikte satışlar gerçekleştirilmiştir. Elde edilen gelirle huzurevi sakinleri için kazak, hırka, şal, çorap, terlik ve battaniye gibi yardım malzemeleri alınmıştır. 2 Nisan 2026’da huzurevi ziyareti yapılmış; yaşlı bireylerle sohbet edilmiş, anı ve yaşam deneyimleri paylaşılmış, röportajlar gerçekleştirilmiş, küçük çaplı koruyucu sağlık bilgilendirmesi yapılmış ve hazırlanan yardımlar dağıtılmıştır. 4 Nisan 2026’da ise katılımcı öğrencilerle proje değerlendirmesi yapılmıştır.

Sonuç: Proje, belirlenen amaçlara tam olarak ulaşmış ve planlanan çıktılar tamamen gerçekleştirilmiştir. Başlangıçta 25 yaşlı bireye ulaşılması hedeflenmişken 35 kişiye ulaşılmış; etkinlik süresi ve etkinlik sayısı planlandığı şekilde tamamlanmıştır. Kermeste hazırlanan yiyecekler ve el örgüsü ürünlerin satışıyla elde edilen gelir, huzurevi sakinlerinin gereksinimlerine yönelik yardım malzemelerine dönüştürülmüş; ayrıca öğretim üyesi desteğiyle iki pasta götürülmüştür. Katılımcı memnuniyeti çok yüksek değerlendirilmiş; yaşlı bireylerin öğrencileri görmekten memnun oldukları, bazı katılımcıların duygulandığı, yardımların ihtiyaçlara karşılık geldiği ve yaşlı bireylerin yaşam deneyimlerini paylaşarak gençlere yol gösterdiği belirtilmiştir. Proje, tıp öğrencilerinde yaşlı bireylerin gereksinimlerini anlama, empati kurma, hasta-hekim iletişimi, ekip çalışması, yardımlaşma ve sosyal sorumluluk bilincini güçlendirmiştir. Kurumsal açıdan ise fakültenin toplumsal katkı görünürlüğüne destek olmuş ve Bafra huzureviyle iş birliği zemini oluşturmuştur. Gelecek dönemler için huzureviyle önceden görüşülerek ihtiyaçların daha ayrıntılı belirlenmesi, ziyaretin piknik veya açık hava etkinliği biçiminde planlanması, röportajlar için daha sessiz ortam seçilmesi, yaşlı bireylerin ilgi alanlarına göre kişiselleştirilmiş etkinlikler hazırlanması, mektup yazma, çiçek götürme, müzik dinletisi ve hafıza oyunları gibi ek etkinliklerle projenin zenginleştirilmesi önerilmektedir.