Danışman Öğretim Üyesi: Dr. Öğr. Rahman Yavuz
Tıp Öğrencisi: Hanif İbrahim Çetin
Ekip Üyeleri: Abdurrahman Taha Peker, Ahmet Muğdat Ramazanoğlu, Akif Bilgen, Anıl Çırak, Asaf Eren Katib, Kudret Kağan Aykaç, Leyla Yıldız, Muhammed Kerim Koşar, Onur Koray Ağar, Samiullah Khalili, Ziad Al Awik
Amaç: “Dijital Ortamda Güvende miyiz?” projesi, özellikle 9. ve 10. sınıf öğrencilerinin dijital ortamda karşılaşabilecekleri dolandırıcılık, şantaj, tehdit, siber zorbalık, kimlik avı ve çevrimiçi güvenlik riskleri konusunda farkındalık kazanmalarını amaçlayan yerel düzeyde bir eğitim projesidir. Siber suçlar dünya genelinde hızla artmakta; dijital dolandırıcılık, veri ihlali, çevrimiçi tehdit ve şantajın yalnızca kurumları değil, öğrenciler dâhil her yaştan bireyi etkileyen önemli bir toplumsal risk hâline gelmiştir. Bu nedenle proje, gençlerin dijital ortamda daha bilinçli, temkinli ve güvenli davranmalarını sağlamak; riskli durumlarla karşılaştıklarında ne yapmaları gerektiği konusunda bilgi vermek ve güvenli dijital vatandaşlık bilincini geliştirmek üzere planlanmıştır.
Süreç: Proje süreci, ekip üyelerinin belirlenmesi ve içerik hazırlığı ile başlamış; dijital dolandırıcılık, şantaj ve siber tehditlere yönelik eğitsel içeriğin oluşturulması, sunum materyalleri, broşürler, anket ve geri bildirim formlarının hazırlanmasıyla devam etmiştir. 13 Mart’ta danışman öğretim üyesiyle birlikte uygulama yapılacak Onur Ateş Anadolu Lisesi müdürüyle görüşülerek gerekli izinler alınmış ve etkinlik tarihi belirlenmiştir. 16 Mart’ta benzer farkındalık çalışmaları yürüten bir siber güvenlik uzmanından sunumda ele alınması gereken başlıklar konusunda görüş alınmıştır. Ardından 24 ve 25 Mart tarihlerinde lise öğrencilerine yönelik sunumlar gerçekleştirilmiş, öğrencilere dijital güvenlik tehditleriyle ilgili deneyimlerini paylaşma olanağı verilmiş ve bilgi düzeylerini değerlendirmeye yönelik anket uygulanmıştır. 6–7 Nisan tarihlerinde ise anketlerin analizi, geri bildirimlerin okunması ve proje raporunun hazırlanması için ekip toplantıları yapılmıştır.
Sonuç: Proje, belirlenen amaçlara tam olarak ulaşmış ve planlanan çıktılar tamamen gerçekleştirilmiştir. Başlangıçta 200 öğrenciye ulaşılması hedeflenirken 212 öğrenciye ulaşılmış; planlanan tek etkinlik yerine iki gün süren iki etkinlik yapılmış ve hazırlanan dört materyalin tamamı kullanılmıştır. Katılımcı memnuniyeti yüksek bulunmuş; öğrenciler “siber zorbalık durumunda ne yapacağını bilme” ve “daha önce haberdar olmadığı dijital tehditleri öğrenme” konularında olumlu geri bildirim vermiştir. Yazılı geri bildirimlerde öğrenciler; yabancılarla çevrimiçi iletişimde daha dikkatli olacaklarını, farklı platformlarda farklı ve güçlü şifreler kullanacaklarını, sanal oyunlardaki mikroödeme sistemlerinde daha bilinçli davranacaklarını, bilinmeyen numaralara karşı temkinli olacaklarını, siber zorbalık durumunda büyüklerinden destek isteyeceklerini ve internette girdikleri sitelere daha fazla dikkat edeceklerini belirtmiştir. Proje, tıp öğrencileri açısından ekip içi iletişim, topluluk önünde sunum yapma, gençlerle etkili iletişim kurma ve sosyal sorumluluk çalışması yürütme konusunda özgüven kazandırmıştır. Kurumsal açıdan ise OMÜ Tıp Fakültesi ve üniversitenin lise öğrencileri nezdindeki görünürlüğünü artırmıştır. Gelecek uygulamalar için projenin daha küçük gruplarla yürütülmesi, daha fazla okula yaygınlaştırılması, farklı kurumlarda da uygulanması ve siber güvenlik alanında deneyimli uzmanlardan destek alınarak geliştirilmesi önerilmektedir.
